لطفا چند لحظه صبر کنید .

مناسبت روز
روز ملی روستا و عشایر گرامی باد
مناسبت سال
آمار سایت
  • آنلاین : 46
  • امروز : 53
  • دیروز : 269
  • این ماه : 421
  • ماه گذشته : 4590
  • بازدید کل : 212394
نظرسنجی
تعداد آراء : 6
به مدیریت امور عشایر استان بوشهر از نظر آبرسانی سیار به مناطق عشایری چه امتیازی می دهید؟
آرشیو اخبار

/
 
برگزاری دوره آموزشی ارتقا سلامت جسمی و تغذیه ای ویژه کارکنان (29-3-1397)

برگزاری جلسه تودیع و معارفه رئیس اداره امور عشایر شهرستان دشتی (27-3-1397)

دیدار مدیر امور عشایر استان از خانواده شهید عشایری کمر رامنه در هفته جهادکشاورزی (23-3-1397)

بهره برداری از پروژه های تامین آب شرب در مناطق عشایری شهرستان دشتستان با حضور فرمانده سپاه امام صادق (ع) سردار رزمجو (28-2-1397)

معارفه فرمانده پایگاه بسیج کارمندی شهدای عشایر (23-2-1397)

غرفه های نوروزی عشایر قشقایی در استان بوشهر (7-1-1397)

بازدید مهندس آقایی مدیر امور عشایر استان بوشهر از غرفه های نوروزی عشایر در نقاط مختلف استان (6-1-1397)

گزارش بازدید مدیر امور عشایر استان بوشهر و هیئت همراه از مناطق عشایری بخش ارم (12-12-1396)

برگزاری همایش ملی امور اداری های سازمان امور عشایرکشور در استان بوشهر (28-10-1396)

بازدید ریاست سازمان امور عشایر ایران و هیئت همراه از منطقه عشایری دشت پلنگ شهرستان دشتی (23-10-1396)

 لباس زنان شامل چارقد یا روسری و اشارپ یا دستمال و پیراهن بلند وآرخالق و

شلیته های متنوع و جوراب و کفش (ملکی)میباشد.

 

چارقد یا روسری:از پارچه سبک و نازک مثل تور یا وال برای پوشش و

محافظت موها و سروگردن و گوش استفاده میشود.جهت پوشیدگی کامل زیر چارقد

کلاه پارچه ای مخصوص بر سر میگذارند.چارقد را به شکل سه گوش می برند و با

سنجاقی به زیر گلو وصل میکنند.انواعی از چارقد ها که در مهمانی و عروسی ها به

سر می زنند برای زیبایی بیشتر پولک دوزی و زری دوزی و حاشیه گذاری و یا مهره کوبی میکنند.

 

دستمال یا اشارپ:برای جلوگیری از جابجا شدن چارقد و پوشیدگی و زیبایی و

سنگینی لباس می باشد.

این دستمالها را در تبریز از ابریشم خالص می بافند با مدلهای مختلف به نام کلاغی

و هفت رنگ و تواضعی وبسته به سن و سال افراد از رنگهای مختلف استفاده

میشود.برای درگیر شدن چارقد و دستمال سنجاقی به کار میبرند.دو سر دستمال را که

آویزان است روی سینه برای حفاظت از حجاب بیشتر حایل می نمایند.

 

پیراهن:پیراهن زنان دارای آستین بلند و یقه کاملا بسته و بلند تا زیر زانو وآزاد

و از طرفین با دوچاک باز و تحرک را آسان مینماید.معمولا از پارچه ضخیم و کمی

هم گشاد میدوزند زیرا در گذشته زیر پیراهن معمول نبوده است.پیراهنی که در

مجالس و عروسی ها می پوشند با پولک یا مهره یا حاشیه دوزی تزئین می نمایند.در

ایل هر کسی مسئول دوخت و دوز لباس خود میباشد.

 

زیر جامه :شلیته های گسادی است که براحتی در آن حرکت میکنند مینشینند و

بلند میشوند و هر کدام بین 6 تا 12 متر پارچه لازم دارد و هر زنی بین 3 یا 4 تا را

روی هم میپوشد که به ترتیب از پارچه های نازک و گرانقیمت تا ضخیم و

ارزانقیمت تهیه میشود.بهترین پارچه را با نوارهای مختلف حاشیه دوزی نموده روی

بقیه آنه میپوشند.

برای استحکام و راحتی با بندهای مخصوصی آنها را به کمر میبندند گرچه زیر

جامه تا زیر پا را میپوشاند اما برای رعایت حجاب جوراب ساقه کوتاهی هم مرسوم

است.با وجودیکه شستن این لباسها پر زحمت است ولی از نظر زیبایی و رعایت

حجاب و موقعیت کوچ نشینی بسیار ارزنده است.

 

آرخالق:به جای ژاکت برای محافظت از سرما از نوعب پارچه ضخیم و نفیس

مثل مخمل با آستری ساده به سبک خاصی دوخته میشود.دوختن و بریدن آن کار

هرکس نیست در هر طایفه چند نفر در این کار مهارت دارند که برای بقیه

میدوزند.اصولا در زمستان برای جلوگیری از سرما و در مجالس برای زیبایی بیشتر

می پوشند. آرخالق بر خلاف ژاکت از نظر قامت کوتاه ولی آستینه بلند و زائده هایی

دارد که حتی پشت دستها را هم می پوشاند. آرخالق زنان مسن همرنگ لباسشان

مشکی و بقیه از پارچه های رنگین یا زرباف یا مخمل رنگین بسته به اقتصاد

خانواده فرق میکند.


پیوست ها